โลกมนุษย์กับเอไอ
ลองคิดเล่น ๆ …
ถ้าวันนึง AI และหุ่นยนต์มาทำงานแทนคนทุกอย่าง ทั้งออนไลน์ ออฟไลน์ งานฟาร์ม งานยก งานปลูก
คนจะหากินยังไง? หรือ AI ทำมาหากินให้คนทั้งหมด?
หรือว่าคำว่า “เศรษฐกิจ” จะหมดไป
นั่งกินนอนเล่น… อยู่กับครอบครัว… “กิน” “ขี้” ปี้” “นอน” ไปเรื่อย ๆ
แต่กว่าจะถึงวันนั้น… คนจะตกงาน เป็นล้าน คนจะอดอยากหิวตาย ประชากรโลกจะลดลง จนแทบไม่เหลือ…
แล้ว…
ค่าของความเป็นคนจะอยู่ที่ไหน?
ดี ไม่ดี ค่าของคน… อาจจะอยู่ที่ “ศิลปะ” ก็ได้นะ? Art/Hand Craft ที่สร้างโดยคนจริง ๆ จะหายากมาก
ดีไมดีนะ… ไม่ต้อง มีวันล้างโลกของเอไอหรอก แต่… จำนวนประชากรโลกจะลดลงไปเอง
คนจะไม่เหลืออีกแล้ว เหลือแต่หุ่นยนต์และเอไอ… เท่านั้นในโลก
มันจะไม่มีหรอกโลกที่มนุษย์กับหุ่นยนต์อยู่ด้วยกัน…
และข้างล่างนี้ เมื่อผมให้เอไอเขียนเนื้อหานี้ให้ผม… เป็น Blog
เมื่อเอไอทำงานแทนมนุษย์หมดโลกจะเหลืออะไร?
ลองจินตนาการเล่น ๆ ว่า… ถ้าวันหนึ่งมนุษย์สร้าง AI และหุ่นยนต์ได้เก่งจนสามารถทำ “ทุกอย่าง” แทนคนได้จริง ๆ ไม่ว่าจะเป็นงานออนไลน์ งานออฟไลน์ งานฟาร์ม งานยกของ งานปลูกผัก งานโรงงาน งานขนส่ง ไปจนถึงงานคิดวิเคราะห์ วางแผน และบริหารจัดการธุรกิจทั้งหมด โลกของเราจะหน้าตาเป็นแบบไหน? คำถามแรกที่ผุดขึ้นมาเลย คือ “แล้วคนจะทำมาหากินยังไง?” หรือจริง ๆ แล้ว เราอาจไม่ต้อง “ทำมาหากิน” อีกต่อไป เพราะ AI และหุ่นยนต์จะผลิตทุกอย่างให้เราจนล้นโลกก็ได้
ถ้าไปให้สุดทาง สมมติว่าเราแก้ปัญหาทรัพยากร อาหาร พลังงาน ที่อยู่อาศัย ด้วยเทคโนโลยีและเอไอได้หมด ระบบเศรษฐกิจแบบที่เราคุ้นเคยอยู่ทุกวันนี้อาจจะ “หมดความหมาย” ไปเลยก็ได้ เงินเดือน รายได้ กำไร ต้นทุน อาจกลายเป็นแค่คำศัพท์ในตำรา เพราะของทุกอย่างถูกผลิตได้ง่าย ราคาถูก หรือแทบจะไม่มีต้นทุน คนอาจจะใช้ชีวิตแบบ “นั่งกินนอนเล่น อยู่กับครอบครัว” ใช้เวลาไปกับ “กิน” “ขี้” “ปี้” “นอน” และหาความหมายอื่นของชีวิตนอกจากการหาเงินเลี้ยงปากท้อง
แต่กว่าที่โลกจะเดินไปถึงจุดนั้นได้ ช่วงรอยต่ออาจโหดร้ายมาก คนจำนวนมหาศาลจะตกงานพร้อม ๆ กัน ระบบเศรษฐกิจเดิมพัง แต่ระบบใหม่ยังตั้งไม่เสร็จ คนที่ปรับตัวไม่ได้เร็วพออาจไม่มีงานทำ ไม่มีรายได้ เกิดความเหลื่อมล้ำสุดขั้ว ระหว่าง “เจ้าของเอไอและทุน” กับ “คนธรรมดา” ที่ถูกแทนที่ ช่วงรอยต่อนั้นเองที่อาจทำให้มีคนอดอยาก หนี้ท่วมหัว สุขภาพจิตพัง ความรุนแรงเพิ่มขึ้น และจำนวนประชากรโลกค่อย ๆ ลดลงแบบเงียบ ๆ ไม่ได้สาเหตุจากสงครามหรือโรคระบาดใหญ่ แต่เกิดจาก “ระบบสังคมที่ไม่ทันเทคโนโลยี”
แล้วในโลกที่เอไอทำได้แทบทุกอย่าง “ค่าของความเป็นคน” จะถูกวัดจากอะไร? ถ้างานที่เคยใช้วัดกัน – ใครเก่ง ใครรวย ใครตำแหน่งใหญ่ – ถูกเอไอทำแทนหมด เราอาจกลับมาตั้งคำถามพื้นฐานว่า การเป็น “มนุษย์” มันมีคุณค่าตรงไหนกันแน่? บางทีคำตอบอาจจะอยู่ที่สิ่งที่เอไอเลียนแบบได้ยาก – ความละเอียดอ่อนของอารมณ์ การสัมผัส ความสัมพันธ์ ความไม่สมบูรณ์แบบที่มีเสน่ห์ และ “ศิลปะ”
อาจถึงวันที่ Art / Handcraft ที่ “ทำด้วยมือคนจริง ๆ” กลายเป็นของหายากและมีค่ามาก ไม่ใช่เพราะมันสวยกว่าเอไอสร้าง แต่เพราะมัน “เป็นงานของมนุษย์” เหมือนเราเห็นคุณค่าของจดหมายเขียนมือในยุคที่ทุกคนส่งแชทกันหมด ศิลปะ งานคราฟต์ งานที่สะท้อนเรื่องราวชีวิตและความรู้สึกจริง ๆ ของคน อาจกลายเป็นสิ่งที่ทำให้มนุษย์ยังมีตัวตน ยังรู้สึกว่าตัวเอง “ไม่ถูกกลืนหายไปจากโลก”
ดังนั้น บางทีโลกอาจไม่ต้องมี “วันล้างโลกของเอไอ” แบบในหนังไซไฟหรอก เอไอไม่จำเป็นต้องลุกขึ้นมาฆ่าคนเลยด้วยซ้ำ แค่เราปล่อยให้ระบบต่าง ๆ พัฒนาไม่ทันเทคโนโลยีเอง จำนวนมนุษย์บนโลกก็อาจลดลงเรื่อย ๆ ด้วยเหตุผลทางเศรษฐกิจ สังคม และจิตใจ จนวันหนึ่ง… โลกที่เหลืออยู่ อาจเต็มไปด้วยหุ่นยนต์และเอไอที่ทำงานทั้งหมดแทน แต่กลับขาด “มนุษย์” ที่เป็นต้นกำเนิดของทุกอย่าง นั่นแหละคือคำถามใหญ่ที่เราควรถามตัวเองตั้งแต่วันนี้ว่า… เราอยากให้โลกในอนาคตหน้าตาเป็นแบบไหนกันแน่?
